Magazine van de stichting Vrienden van het Boeddhisme - zomer 2017
WELKOM TEKSTEN ARCHIEF STICHTING CONTACT LINKS ZOEKEN
WORD DONATEUR

‘Ik neem mijn toevlucht…’

Shinran Shonin was twintig jaar lang monnik in het klooster op de berg Hiei. Hij kon zich niet voorstellen dat iemand die niet kan lezen of schrijven en niet iedere dag kan mediteren, nirvana niet zou kunnen bereiken. Uit onvrede trad hij uit het klooster en leerde zijn leraar Honen Shonin kennen. Honen Shonin en Shinran Shonin stonden aan de wieg van het Japanse Reine Land-boeddhisme, dat in Nederland weinig bekend is.
Lees verder het interview met Fons Martens van het Antwerpse Jikoji

Dukkha

In november 1967 werd de juridische voorganger van de Vrienden van het Boeddhisme opgericht. Saddharma, de voorloper van dit Magazine, was het lijfblad van deze Stichting Nederlands Boeddhistisch Centrum. In Saddharma van het najaar 1972 werd niet alleen teruggeblikt op de eerste vijf jaar van het bestaan van dit centrum, maar verscheen ook het artikel Dukkha van Tonny Kurpershoek-Scherft. ‘Dit vond ik nu een fijn artikel’, schreef een van onze redactieleden.
Lees verder

Duiken in de grote ervaring

‘Vertrouwen’ is het kernwoord van het artikel, dat Eerwaarde Kogyo Ilona Evers schreef over de Japanse Reine Landschool Jodo Shinshu. Het artikel verscheen oorspronkelijk in Buddhismus aktuell.
Lees hier de vertaling

Dieren

‘In de pre-boeddhistische vedische godsdienst werden dierenoffers gezien als een middel om de machtige goden te eren, en dit was aan precieze regels gebonden. Als iedereen zich nauwgezet hield aan de regels en zijn rol binnen het geheel, kon het evenwicht in de wereld bewaard blijven. De leer van de Boeddha bracht hier een radicale verandering in…’
Lees verder

Boeddhisme & Mystiek

‘Al vanaf het begin van de kennismaking met het boeddhisme had men in het Westen de indruk dat het boeddhisme een soort mystiek is. Het aantal vergelijkende studies waarbij een boeddhistische auteur of tekst werd vergeleken met een vorm van westerse mystiek, is intussen al niet meer te tellen.’
Lees verder

Reine Land-boeddhisme

Een stukje geschiedenis over het ‘boeddhisme voor gewone mensen’. Deze vorm van het boeddhisme is gebaseerd op Chinese vertalingen van de Reine Land-soetra’s van rond het jaar 148. Reine Land begon een rol te spelen vanaf de vijfde eeuw. Tegenwoordig is het, samen met Ch’an (Zen), de belangrijkste vorm van boeddhisme in China, Japan, Taiwan en Vietnam.
Lees verder

Mijn citaat

‘Een oud leerling had mij ooit de vraag gesteld: ‘Waar kan je de methode van het benoemen van rijzen en dalen van de buikwand lezen in de sutta's?’’
Lees verder

Column

‘Toen was het stil. Ik hoorde een fluitconcert van vogels, bladeren ritselen, mijn adem en zelfs mijn hart in een rustig, regelmatig ritme kloppen. Weg van het lawaai.’
Lees verder

Ten geleide

én artikel springt eruit in deze zomeraflevering van het Magazine VvB. Dat is ‘Dukkha’ van Tonny Kurpershoek-Scherft, gepubliceerd in 1972. Zij schrijft: ‘…hoe verschillend mensen ook zijn, ieder die zijn toevlucht zoekt in het boeddhisme, zal zich wat lichter kunnen gaan voelen, een beetje bevrijd van zijn eigen zwaarte en van de neerwaarts trekkend materie.’ En dat toevlucht zoeken kan op verschillende manieren gestalte krijgen. Een daarvan is het Reine Land-boeddhisme, een boeddhisme voor ‘gewone mensen’ dat hier weinig bekend is. Vertrouwen is het kernbegrip ervan en devotie is waarin zich dit uit.

Een ander opvallend artikel handelt over dieren in de Pali-Canon en de link met dukkha is snel gelegd. ‘…om dat lijden te beëindigen, moet een mens zich onthouden van acties die anderen, mens of dier, kwaad toebrengen.’ Ook in dit Magazine een artikel over boeddhisme en mystiek en een ‘Mijn citaat’ waarin aandacht voor het lichaam centraal staat, net als in de bijzondere column.